>>[FewCha & PouN nd KrITs]<<

: This entry is a part of the project  โรงเรียนลูกบาศก์[Cubic School] :

จากประกาศรับสมัครคุณครู http://cubicschool.exteen.com/20080624/entry

เอ้อ... ยังไงก็ฝากตัวด้วยนะฮะ ^^"

(A) รายละเอียดของตัวละครที่ต้องการ

1. ชื่อตัวละคร

  กฤตกาญจน์  ศารวงศ์ (กฤต)

2. อายุ (นับในวันที่ 1 พฤษภาคม)

 24 ปี (เพศหญิง)

3. วันเกิด

 13 มกราคม

4. ความสูง

 163 ซม

5. รูปพรรณสัณฐาน (ได้ทั้งการบรรยาย ภาพวาด และัอาจจะเป็นภาพถ่ายอ้างอิง)

รูปร่างปานกลาง ค่อนไปทางผอมนิดหน่อย
ผมสีดำขลับตรงยาวถึงกลางหลัง และผมด้านหลังจะรวบเป็นหางม้าบ้าง-มัดสูง หรือบางทีก็มัดครึ่งหัว
ตาสีดำสองชั้น ตี่นิดหน่อย ด้วยว่ามีเชื้อสายจีน หางตาไม่ชี้ขึ้น
ผิวขาวอมชมพู มีแก้มไว้พอหยิกได้
ไม่ค่อยใส่เครื่องประดับ(แหวน สร้อย เพราะทำให้รำคาญ)
ใส่แว่นกรอบเหลี่ยมสีอ่อน(ใส่เฉพาะเวลาอ่านหนังสือ)

หน้าตาเด็กกว่าอายุจริงเล็กน้อย  ชอบยิ้มด้วยว่าอัธยาศัยดี

*เพิ่ม+แก้[edit:02.07.08] ใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวเข้าสอน เพราะว่ามันพับขึ้นได้ เวลาทำอาหารจะได้สะดวก นอกจากนี้ กฤตก็เจาะหูทั้งสองข้างด้วย (ข้างละอัน) ติดใส่ตุ้มหูแบบ studs มากกว่า(ไม่รู้ภาษาไทยเรียกอะไรน่ะฮะ) ใส่กลมๆ เรียบๆ แค่ต่างสี ส่วนกระโปรง ตัวเองก็ติดจะใส่กระโปรงเท่าเข่า แต่ข้างในก็ใส่กางเกงขาสั้นไว้

อิมเมจประมาณสาวลุคเรียบร้อย ดูใจดี สดใส ร่าเริง

6. ลักษณะนิสัยและพฤติกรรมของตัวละคร (รวมสิ่งที่ชอบและไม่ชอบตรงนี้เลย)

ใจกว้าง มองโลกในแง่ดี อัธยาศัยดี ไม่ค่อยรังเกียจใคร โกรธและหายง่ายมาก ชอบสังสรรค์ แต่ไม่ฟุ่มเฟือย (แต่บางทีก็เหมือนจะงก) อารมณ์เปลี่ยนแปลงง่ายมาก บางทีปากไม่ค่อยตรงกับใจ เวลาเศร้าจะใส่หน้ากากยิ้มปกปิดไม่ให้ใครรู้

*เพิ่ม[edit:29.06.08] เป็นคนที่ซื่อๆ  เห็นเป็นคนเรียบๆง่ายๆขนาดนี้ เวลาโกรธก็ใช้ได้เลยทีเดียว(โวยวาย) แต่ถ้าโกรธมากๆแบบขั้นรุนแรง จะไม่ทำอะไรเลยนอกจากร้องไห้ เกลียดคนอื่นยาก จะมีแต่ไม่ชอบมากกว่า

คำพูดติดปาก : น่ารัก, แล้วแต่, แล้ว

ชอบ: อ่านหนังสือ(ทุกแนวยกเว้นปรัชญาและทฤษฎี), ทานของหวาน-ที่ชอบที่สุดคงเป็นช็อกโกแล็ต, ฟังเพลง, เล่นดนตรี,เรื่องเล่าระทึกขวัญ, ทัศนศึกษา, สุนัข

ไม่ชอบ: สถานการณ์ที่หดหู่หรือเครียด, เสียงอึกทึก หรือ ความเงียบ(อารมณ์ประมาณว่า ไม่ต้องเงียบนะ แต่ก็อย่าดังเกิน = ='') , การรังแกไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์, สีชมพู(Chocky pink), คนโกหกเก่งหรือตีสองหน้า(ในกรณีที่รู้จักดีขึ้น แต่ถ้าเพิ่งรู้จัก ยังไม่กล้าฟันธงว่าไม่ชอบ), ตุ๊กตาเด็กที่กระพริบตาได้

เกลียด,กลัว: กลัวความสูง(เป็นลมง่าย), ปลาทองหัววุ้น, หนูแฮมสเตอร์

*เพิ่ม[edit:02.07.08] ส่วนตัวจริงๆก็เป็นคนปกติธรรมดา แค่หน้าตากับท่าทางให้ไปทางเรียบร้อยเท่านั้น

ใส่ใจคนรอบข้าง ไม่ชอบมีปัญหากับใคร

ถึงกฤตจะอายุขนาดนี้แล้ว ทำอาหารกับงานบ้านเป็น หากแต่แต่งหน้าไม่ค่อยเป็นและยังไม่เคยไปเที่ยวกลางคืนด้วย

เคยฝึกงานที่ร้านอาหารและโรงแรมมาบ้างตามหลักสูตรของมหาวิทยาลัย

จะรวบผมขึ้นทั้งหมดเป็นหางม้าเฉพาะตอนที่ทำอาหารและพับแขนเสื้อเพราะว่าทำงานได้สะดวกกว่า

7. ความสามารถพิเศษ (ที่ไม่เหนือกฎธรรมชาิติ อันนี้ขอคนธรรมดาครับ)

 เล่นเปียโน, ดำน้ำ, ทำอาหาร

8. ประวัติชีวิตของตัวละครโดยสังเขป (เช่นเรียนที่ไหนมา เรียนด้านอะไร ที่บ้านเป็นยังไง)

ด้านการศึกษา :เรียนจบปริญญาตรีมหาวิทยาลัยแถวบ้าน ด้านการจัดการการท่องเที่ยวและการโรงแรม

ครอบครัว :มีน้องชายคนเดียว กำลังศึกษาอยู่มัธยมต้น เป็นเด็กที่แม่รับมาเลี้ยงทั้งสองคน

น้องชายผิวคล้ำนิดๆ หน้าค่อนไปทางคนไทยมากกว่า

พ่อแม่เลี้ยงคอยส่งเสียให้เรียน อยู่ด้วยตั้งแต่เด็ก แต่ไม่มีปัญหาทางจิตใจ

9. วิชาที่จะสอน

 คหกรรม

10. แนวทางในการทำงานของคุณ

เน้นปฏิบัติมากกว่าทฤษฎี ไม่มีสมุดประจำวิชา แต่อาจจะให้ค้นคว้าหาวิชาความรู้ทางด้านอาหารมาแบ่งปันทุกคน

10. อื่นๆที่อยากเล่าแต่ไม่มีในหัวข้อ

เรื่องพ่อแม่-ไม่เคยเห็นหรือรู้จักพ่อแม่ เพราะตั้งแต่คลอดมา แม่ก็ยกตัวเองให้กับแม่บุญธรรมไปเลี้ยง

เป็นผู้หญิง แต่ชื่อกฤตได้มาเพราะพ่อเลี้ยงอยากให้เข้มแข็งเหมือนเด็กผู้ชาย

สเป็ก : ผู้ชายที่สูงกว่าตัวเอง หน้าตาพาไปหาพ่อแม่แล้วไม่อาย นิสัยดี อายุอย่างน้อย ไม่เด็กกว่าตัวเอง

(B) (Fiction)การสอนครั้งแรกในโรงเรียนลูกบาศก์ วิชาคหกรรม

ประสบการณ์ฝึกงาน...ที่โรงแรมกับร้านอาหาร

แล้วไหงโผล่มาสมัครงานเป็นครูในโรงเรียนได้ล่ะเนี่ย!?

ฮึ้บ.. เอาล่ะกฤต แกต้องทำได้สิน่า เฮ้อ...

ความคิดของฉันชะงักไปเมื่อเท้าทั้งสองข้างของฉันพามาถึงที่หมาย

"ห้อง ม.4/1"

ฉันลอบมองเข้าไปข้างใน หืมม คนเยอะซะด้วยสิ มิน่าล่ะ เสียงถึงดังขนาดนี้ แต่ก็ดี

ควรจะพูดอะไรดีนะ?

ช่างมันเถอะ... ฉันหายใจเข้าลึกๆสองสามรอบทำใจก่อนจะก้าวเข้าไปในห้องเรียน

เด็กนักเรียนคนแรกที่ฉันเห็นเป็นคนที่ทำให้ฉันนึกถึงโรงเรียนสมัยเด็ก

ที่นี่ทำสีผมยังไงก็ได้สินะ

สีผมเป็นประกายน้ำเงินของเขาทำให้ดูโดดเด่นมากมาย แต่พอสังเกตดีๆแล้ว ตาสีเหลืองทองนั่นก็ทำให้เขาดูน่ารักดี ชุดนักเรียนม.ต้นที่ดูเข้ากันกับบุคลิกของเด็กน้อยคนนี้... ว่าแต่ทำไมไม่ค่อยยิ้มนะ?

น่าเอ็นดูจริงๆ เด็กอะไรก็ไม่รู้ ไว้คราวหน้าจะอบคุกกี้มาให้แล้วกัน..

"เอ้อ พี่คะ? พี่เป็นครูใหม่หรือคะ" เสียงทักจากทางซ้ายมือทำให้ฉันรู้สึกตัว เด็กผู้หญิงผมสีน้ำตาลสั้นทักฉันก่อนจะยิ้มน้อยๆรอฟังคำตอบ

"อ...เอ้อ จ้ะ" ตายจริง.. เราลืมไปได้ยังไงกันว่ามาสอน มัวแต่ยืนลอบมอง(หรือเจ้าตัวจะรู้สึกตัวแล้วนะ?)เด็กน้อยคนนั้นจนเพลินเชียว เสียเวลาไปเลยสามนาที

แล้วฉันก็เพิ่งจะได้วางกระเป๋าของฉันลง.. บนโต๊ะครูที่อยู่ตรงหน้ากระดานดำ

"สวัสดีจ้ะน้องๆทุกคน พี่ชื่อกฤต จะมาเป็นครูสอนวิชาคหกรรม สาขาอาหาร หรือว่าง่ายๆ เป็นวิชาสอนทำอาหาร.."

นักเรียนคนหนึ่งยกมือขึ้น เป็นเด็กผู้ชาย เขานั่งอยู่กลางๆห้องนั่นแหละ ดูท่าทางแล้วเป็นคนที่เนี้ยบน่าดู เท่าที่สังเกตเล็กน้อยน่ะนะ ถึงจะใส่แว่น แต่รู้สึกว่าไม่น่าใช่เด็กเรียน..มั้ง

ยังไงก็ตาม ฉันพยักหน้าให้เขาถามก่อนได้

"อาหารนี่ จะทำอาหารไทยด้วยใช่ไหมคะ" จากแววตาแล้วเขาท่าทางจะชอบอาหารไทยจ๋าเลยละ

"แล้วแต่น่ะจ้ะ น้องชื่ออะไรนะคะ"

"เรียกว่าสุนดีกว่าครับ" อ้าว มาทั้งคะ ทั้งครับเลยเนอะ? หรือว่าครั้งแรกฟังไม่ค่อยชัดหว่า ว่าต่อเลยดีกว่า..

"เอาเป็นว่าจะต้องดูก่อนนั่นแหละจ้ะว่าทำอาหารอะไรบ้าง วิชานี้พี่ไม่ติดกับทฤษฎีสักเท่าไหร่ จะมีปฏิบัติเสียมากกว่า อ้อ..วิชาของพี่เป็นวิชาเลือกนะ ถ้าจะเลือกก็ขอให้มีความตั้งใจจริงที่จะเรียนรู้การทำอาหารด้วยนะคะ  ถึงจะทำอาหารไม่เป็นยังไงก็มาได้  เอาล่ะ... พี่ว่าพี่พูดหมดแล้วล่ะ ใครมีคำถามก็เชิญถามได้เลยนะคะ"

จบประโยค..ทั้งห้องเงียบก่อนมือตรงด้านหลังจะยกขึ้นมา น้องผู้หญิงหน้าตาคุณหนูๆ ดูท่าทางเป็นมิตร โต๊ะของเธอเงาวับ..มีชุดกาน้ำชาอยู่ด้วย

ถ้ามาทำอาหารด้วยกันคงจะสนุกน่าดู..

"แล้ว..จะทำอาหารกันที่ไหนล่ะคะ"

"คงจะเป็นที่ครัวหลังโรงอาหารล่ะจ้ะ^^...น้อง...?"

"ลีลี่ค่ะ" เธอยิ้มอย่างสบายๆ

"น้องลีลี่.. ขอบคุณนะที่ถามขึ้นมา พี่เองก็ลืมไปเลย"

"ไม่เป็นไรค่ะ"

คำถามต่างๆก็ค่อยๆยกขึ้นมา ทั้งเกี่ยวกับวิชาที่ฉันจะสอน และ เรื่องความชอบส่วนตัว อย่างเช่น น้องบูม(คนที่ทักฉันในตอนแรกนั่นแหละ)ถามฉันว่า ชอบทานสับปะรดมั้ย, น้องไทย ที่ถามถึงเรื่องสถานที่เที่ยว อืม... ในฐานะคนที่จบการท่องเที่ยวมาก็แนะนำนิดหน่อยน่ะนะ

คุยไปก็ให้คนอื่นๆร่วมคุย ถึงมันจะนอกเรื่องไปหน่อย คาบแรกเอง ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่ถืออยู่แล้ว

โดยรวมแล้วนักเรียนทุกคนก็น่ารักดี.. ^^

คิดถูกแล้วล่ะที่สมัครเป็นครูเข้าที่โรงเรียนนี้ ฉันยิ้มให้กับตัวเอง

เสียงกระดิ่งหมดเวลาดังขึ้นขัดจังหวะเสียงนักเรียนที่กำลังคุยกัน ฉันกระแอมเล็กน้อย(เล็กน้อยจริงๆนะ)ก่อนจะบอกลา

"เอาล่ะ หมดเวลาแล้ว.. น้องๆถ้ามีปัญหาอะไรก็มาคุยกับพี่ได้ที่ห้องพักครูนะจ๊ะ ไว้เจอกันนะ"

ฉันโบกมือบ้ายบายทุกคน ก่อนจะก้าวออกจากห้องเรียนด้วยความรู้สึกใหม่ๆ

ฉันเป็นครูเต็มตัวแล้วสินะ..

ฝากด้วยนะคะ ผอ. ><"

edit @ 1 Jul 2008 00:10:44 by เดะนักป่วน[ฟิว]

edit @ 2 Jul 2008 02:25:02 by เดะนักป่วน[ฟิว]

edit @ 2 Jul 2008 16:06:03 by เดะนักป่วน[ฟิว]