แง่ว..คอมเป็นอะไรไม่รู้!!

posted on 17 Aug 2008 14:55 by fucha-de-13l09

 

 

เหตุความซวยเริ่มจากเมื่อวาน

 

ที่พิมพ์ส่งเอนทรีไปแล้วปรากฎว่ามันโผล่มานิดเดียวเลยต้องนั่งพิมพ์ใหม่...

 

วันนี้...

 

เปิดเข้ามาดูคอมเม้น อึ้งๆ

 

คอมเม้นหายไปไหนหว่า..?

 

แรกๆก็ดีฮะ

 

ไปๆมาๆ คอมค้างซะงั้น!!!

 

รีคอมใหม่...

 

แต่มันโผล่มาแต่BG กับลูกศรฮะ..

 

บอกว่าอะไรไม่รู้ Error...

 

(ตอนนี้ก็ยังไม่เห็นไอคอนDesktop หรือ Taskbar เลย T   T)

 

เป็นวันที่เปิดคอมบ่อยที่สุดในชีวิต

 

ไม่ได้นับเลย เปิดตั้งแต่11โมง ตอนนี้จะสองทุ่ม...

 

น่าจะเลยยี่สิบรอบได้ล่ะมั้ง...

 

เล่นเอ็มไม่ได้(เพราะหาทางเข้าไม่เจอ..)

เฮ้อ...

 

T   T กำลังเศร้า ค่าซ่อมที่นี่ก็แพงด้วย.. แง

 

+ เมื่อกี๊เข้าexteen ก็เกือบเข้าไม่ได้

 

เน็ทก็ไม่ดีเท่าเมื่อวาน

 

พรุ่งนี้มีเรียน

 

เอากะมันเซ่...

 

เศร้าๆ.... แต่อย่างน้อยก็ดีที่เข้ามาในนี้ได้..

 

เฮ้ออออ...

[Hwk@Cubic School]2B 5/8

posted on 13 Aug 2008 11:21 by fucha-de-13l09

 

 

กลับมาอัพแล้วฮะ (เหตุเพราะอดไม่ไหวที่จะไม่เล่นคอม..)

ตอนนี้เซ็งมาก การบ้านที่ว่าจะทำ หนังสือที่ต้องใช้ดันอยู่ในล็อกเกอร์ที่โรงเรียนซะได้

พรุ่งนี้ชม.แรกซะด้วย แง่ววว T    T,, ตายแน่เลย ฟิสิกส์ๆ

มาต่อกันเลยดีกว่า การบ้าน 2B

 

::เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งในโครงการ โรงเรียนลูกบาศก์ [Cubic School]::

 

การบ้าน 2B First Impression & Expression (5/8)

 

023 ศนธิยา วรัญยากรณ์ (อินทรี)

อ๋า... คนนี้ก็น่ารักดีออก ดูห้าวๆ..

ได้ยินว่าเป็น..ทอมเหรอ? ไม่มั้ง

ดูไปก็เหมือนเห็นตัวเองในสมัยมัธยมต้นยังไงชอบกล..

(ไม่ใช่เรื่องจีบผู้หญิงหรอก ก็แค่ ห้าวๆ เหมือนกันเท่านั้นแหละ..)

..เชื่อสิ...ยังไงก็ไม่พ้นกลับมาเป็นผู้หญิงเต็มตัวแน่นอน
ก็แค่ต้องรอเวลาเท่านั้น

อ่า... เคยเห็นคุยกับเพื่อนเรื่องโทษของอาหารฟาสท์ฟู้ด...
...มาเป็นสเต็ป ทำเอาฉันอึ้งไปเหมือนกัน.. เป็นนักโภชนาการได้เลยนะน้องคนนี้

ถ้ามีโอกาส คงได้คุยกัน...ล่ะมั้ง..

 

...

 

พูดถึงเรื่องแต่ก่อนแล้วก็อดนึกถึงไม่ได้จริงๆนะ...

...เรื่องเก่าๆ...น่ะ

.

.

.

เฮ้ออออออออ

 

"ครูกฤตเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?" ครูปราบที่กำลังอ่านหนังสือเงยหน้าขึ้นมามอง

 

"อ่า... กฤตไม่เป็นไรค่ะ" จบประโยค ครูปราบก็พยักหน้ารับก่อนจะกลับไปอ่านหนังสือของเขาต่อเงียบๆ..

 

เอาล่ะ ต่อเลยดีกว่าเนอะ

 

...


024 ลลนา ตั้ง (ลี่ลี่)

แอบประทับใจน้องลีลี่เล็กๆ หน้าตาก็น่ารักเหมือนตุ๊กตาเลย(แต่คงเป็นตุ๊กตาจีนล่ะ)

ท่าทางเป็นดูคุณหนู.. ซึ่งก็คงเข้ากันกับหน้าดีมั้ง(ที่มั้งเพราะว่าฉันรู้สึกขัดๆกันนิดหน่อยน่ะ)
ได้ยินอะไรแว่วๆมาจากคนอื่นว่า กำลังมีคนปิ๊งน้องเขาอยู่
ก็น่าล่ะนะ.. นิสัยน่ารักเหมือนกันนี่
หลังจากวันแรกที่สอน รู้สึกว่าน้องลีลี่เคยเดินมาชวนไปปาร์ตี้น้ำชาบ้าง

อืม.. ก็ดีนะ...

ไว้จะอบคุกกี้ไปเผื่อแล้วกัน สำหรับปาร์ตี้น้ำชาน่ะ

... 

025 กรินทร์ เรเยส (ริน / เย้เย)

เอ.. ชื่อเล่นจริงชื่อรินหรอกเหรอ นึกว่าเย้เยซะอีก (คงเป็นเพราะใครๆก็เรียกน้องเขาอย่างนั้นจนชินหูล่ะมั้ง)

เป็นคนที่น่าจะเก่งกีฬานะ.. อืม ได้ยินว่าเคยเอาปาเอย่ามาแบ่งให้ลีลี่กับเพื่อนๆด้วย.. ทำเอง?
ถ้าอย่างนั้นคงจะเป็นคนทำอาหารเก่งพอสมควรเลยเนอะ

แล้วจะลงเรียนวิชาฉันไหมน้อ

จะว่าไปแล้วจริงๆวันแรกที่สอน แอบกลัวน้องเย้เยอยู่นิดๆ(เพราะความสูง+ความแอบนิ่ง(?)+ความถึก(???))  แหม อายุสิบหก แต่สูงซะ..
แต่พอฉันสังเกตจริงๆจังๆแล้วก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะสูงขนาดนั้นไม่ได้ ก็ตาสีเขียวน้ำตาลอย่างนั้นคงมีเชื้อคนต่างชาตินั่นแหละ

สรุปแล้ว.. ความสูงของน้องเย้เยก็คงจะเป็นเรื่องปกติของเด็กผู้ชายล่ะมั้ง(?)

...

026 ประสบโชค วิริยะกุล (ลัค)

แต๊กๆๆๆ  อา.. เสียงตีกลองมันดังในหัวตั้งแต่เห็นชื่อเลยแฮะ

ท่าทางเป็นคนนิ่งๆเงียบๆ และชอบสื่อสารด้วยการตีกลองเป็นจังหวะ
แต่เอาเข้าจริง น้องเขาคงไม่เงียบขนาดนั้นหรอกมั้ง
ได้ยินมาว่าจากเคสพี่หมอโชค(ในใจก็เรียกงี้ไปก่อนแหละ)ตอนไปตรวจสุขภาพถึงกับต้องริบไม้กลองเลยทีเดียว ถึงจะยอมพูด

ไม่เคยคุยกันเลยสักครั้งแฮะ ว่าแต่ว่า ถ้าสมมติว่าไปคุยแล้วจะคุยตอบไหมนิ
เอ.. แล้วถ้าไม่ตอบแล้วเราริบไม้กลองบ้าง จะงอนไหมน่ะ? (แล้วจะพูดด้วยจริงมั้ย?)

หวั่นๆนิดๆเหมือนกันแฮะ ฉันไม่ค่อยถูกโรคกับความเงียบเท่าไหร่เลย มันวังเวงน่ะ..

... 

027 อุทิศฐาน อู่วิรุฬย์ (กิ๊ฟ)

อ่านนามสกุลแล้วให้ความรู้สึกแบบแมวๆชอบกล..

ท่าทางของน้องเขาเป็นคนที่ขี้อาย แต่ยิ้มๆนะ บุคลิกอย่างนี้น่ารักชะมัดยาด..><
เป็นหนึ่งในลิสต์"น่าชวนคุย"ด้วยจริงๆ (แต่ส่วนใหญ่ก็อยู่ในลิสต์นี้เกือบหมดนั่นแหละน่า)

สงสัยเหมือนกันว่าเวลาออกความเห็น คนขี้อายจะคิดอะไร แนวไหนบ้างนะ?

ยังไม่เคยคุยกับน้องคนนี้อีกเช่นกัน เคยเห็นแต่หน้าตอนเดินผ่านน่ะ

แต่ถ้าลงวิชาฉันคงจะดีมิใช่น้อย (ก็คงหาเรื่องคุยได้ง่ายๆไงล่ะ)

...

028 ต้นน้ำ พรรังสรรค์ (น้ำ)

หน้าหวานๆ ตัวเล็กๆ...

ถ้าไม่นับว่าใส่ชุดนักเรียนชาย ฉันก็คงจะเขวเหมือนกันว่าเป็นเด็กผู้หญิง...
คนนี้เคยเดินผ่านตอนสำรวจโรงเรียน เห็นเหมือนกำลังเล่าอะไรสักอย่างอยู่ให้เพื่อนๆฟัง
(ฉันได้ยินผ่านๆ.. แถมจำไม่ได้อีก) พอเล่าจบ น้องเขาก็ยิ้มนะ.. แต่น่าเสียดายที่ฉันไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพยายามจะสื่อนักหรอก

หลังจากนั้นเหมือนจะได้ยินเสียงแว่วๆว่า"แป้กว่ะ" ก่อนเจ้าตัวเล็กนี่จะหยิบกล่องนมมาซัด(ซัดจริงๆนะเอ้า)ด้วยความหงุดหงิด(ล่ะมั้ง)

เป็นคนที่ดูท่าทางโผงผางเสียงดังใช้ได้พอควร
อย่างน้อยมันก็ทำให้เขาดูแมนขึ้นนิดนึงก็แล้วกันน่ะ

เห็นว่ากำลังกลุ้มเรื่องความสูง แต่ฉันคิดว่าเขาคงจะสูงขึ้นแหละตอนที่เขาโตกว่านี้  ยังมีเวลาอีกเยอะน่า..

ไว้จะลองคุยดูเนอะ.. อืม..
... 

พอเท่านี้ก่อนก็แล้วกัน...

ฉันละสายตาจากกระดาษตรงหน้าแล้วหันมองไปยังนาฬิกาที่ติดอยู่บนผนัง... เวลาบ่งบอกว่าอีกห้านาทีจะเที่ยง


มือเรียวถอดแว่นสายตาพลางเก็บมันไว้ในกล่อง

เสียงกริ่งดังขึ้น


ริมฝีปากของหญิงสาวคลี่ยิ้มบาง


...อืม... ได้เวลาพักแล้วสินะ...

 

++++++

 16.06.08

โอย กว่าจะพิมพ์ใหม่เสร็จ ทำไมมันลำบากเยี่ยงนี้
ตอนแรกพิมพ์ๆไปไม่ได้เซฟ เลยหายไปเกือบหมด

สงสสัยต้องเซฟลงใน Note Pad ก่อนลงแล้วล่ะ แหะๆ

อืม ได้เวลาไปนอนแล้ว..

ไว้คุยกันใหม่ฮะ สวัสดี

ป่วน

Favourites