กลับมาอัพแล้วฮะ (เหตุเพราะอดไม่ไหวที่จะไม่เล่นคอม..)
ตอนนี้เซ็งมาก การบ้านที่ว่าจะทำ หนังสือที่ต้องใช้ดันอยู่ในล็อกเกอร์ที่โรงเรียนซะได้
พรุ่งนี้ชม.แรกซะด้วย แง่ววว T T,, ตายแน่เลย ฟิสิกส์ๆ
มาต่อกันเลยดีกว่า การบ้าน 2B
::เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งในโครงการ โรงเรียนลูกบาศก์ [Cubic School]::
การบ้าน 2B First Impression & Expression (5/8)
023 ศนธิยา วรัญยากรณ์ (อินทรี)
อ๋า... คนนี้ก็น่ารักดีออก ดูห้าวๆ..
ได้ยินว่าเป็น..ทอมเหรอ? ไม่มั้ง
ดูไปก็เหมือนเห็นตัวเองในสมัยมัธยมต้นยังไงชอบกล..
(ไม่ใช่เรื่องจีบผู้หญิงหรอก ก็แค่ ห้าวๆ เหมือนกันเท่านั้นแหละ..)
..เชื่อสิ...ยังไงก็ไม่พ้นกลับมาเป็นผู้หญิงเต็มตัวแน่นอน
ก็แค่ต้องรอเวลาเท่านั้น
อ่า... เคยเห็นคุยกับเพื่อนเรื่องโทษของอาหารฟาสท์ฟู้ด...
...มาเป็นสเต็ป ทำเอาฉันอึ้งไปเหมือนกัน.. เป็นนักโภชนาการได้เลยนะน้องคนนี้
ถ้ามีโอกาส คงได้คุยกัน...ล่ะมั้ง..
...
พูดถึงเรื่องแต่ก่อนแล้วก็อดนึกถึงไม่ได้จริงๆนะ...
...เรื่องเก่าๆ...น่ะ
.
.
.
เฮ้ออออออออ
"ครูกฤตเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?" ครูปราบที่กำลังอ่านหนังสือเงยหน้าขึ้นมามอง
"อ่า... กฤตไม่เป็นไรค่ะ" จบประโยค ครูปราบก็พยักหน้ารับก่อนจะกลับไปอ่านหนังสือของเขาต่อเงียบๆ..
เอาล่ะ ต่อเลยดีกว่าเนอะ
...
024 ลลนา ตั้ง (ลี่ลี่)
แอบประทับใจน้องลีลี่เล็กๆ หน้าตาก็น่ารักเหมือนตุ๊กตาเลย(แต่คงเป็นตุ๊กตาจีนล่ะ)
ท่าทางเป็นดูคุณหนู.. ซึ่งก็คงเข้ากันกับหน้าดีมั้ง(ที่มั้งเพราะว่าฉันรู้สึกขัดๆกันนิดหน่อยน่ะ)
ได้ยินอะไรแว่วๆมาจากคนอื่นว่า กำลังมีคนปิ๊งน้องเขาอยู่
ก็น่าล่ะนะ.. นิสัยน่ารักเหมือนกันนี่
หลังจากวันแรกที่สอน รู้สึกว่าน้องลีลี่เคยเดินมาชวนไปปาร์ตี้น้ำชาบ้าง
อืม.. ก็ดีนะ...
ไว้จะอบคุกกี้ไปเผื่อแล้วกัน สำหรับปาร์ตี้น้ำชาน่ะ
...
025 กรินทร์ เรเยส (ริน / เย้เย)
เอ.. ชื่อเล่นจริงชื่อรินหรอกเหรอ นึกว่าเย้เยซะอีก (คงเป็นเพราะใครๆก็เรียกน้องเขาอย่างนั้นจนชินหูล่ะมั้ง)
เป็นคนที่น่าจะเก่งกีฬานะ.. อืม ได้ยินว่าเคยเอาปาเอย่ามาแบ่งให้ลีลี่กับเพื่อนๆด้วย.. ทำเอง?
ถ้าอย่างนั้นคงจะเป็นคนทำอาหารเก่งพอสมควรเลยเนอะ
แล้วจะลงเรียนวิชาฉันไหมน้อ
จะว่าไปแล้วจริงๆวันแรกที่สอน แอบกลัวน้องเย้เยอยู่นิดๆ(เพราะความสูง+ความแอบนิ่ง(?)+ความถึก(???)) แหม อายุสิบหก แต่สูงซะ..
แต่พอฉันสังเกตจริงๆจังๆแล้วก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะสูงขนาดนั้นไม่ได้ ก็ตาสีเขียวน้ำตาลอย่างนั้นคงมีเชื้อคนต่างชาตินั่นแหละ
สรุปแล้ว.. ความสูงของน้องเย้เยก็คงจะเป็นเรื่องปกติของเด็กผู้ชายล่ะมั้ง(?)
...
026 ประสบโชค วิริยะกุล (ลัค)
แต๊กๆๆๆ อา.. เสียงตีกลองมันดังในหัวตั้งแต่เห็นชื่อเลยแฮะ
ท่าทางเป็นคนนิ่งๆเงียบๆ และชอบสื่อสารด้วยการตีกลองเป็นจังหวะ
แต่เอาเข้าจริง น้องเขาคงไม่เงียบขนาดนั้นหรอกมั้ง
ได้ยินมาว่าจากเคสพี่หมอโชค(ในใจก็เรียกงี้ไปก่อนแหละ)ตอนไปตรวจสุขภาพถึงกับต้องริบไม้กลองเลยทีเดียว ถึงจะยอมพูด
ไม่เคยคุยกันเลยสักครั้งแฮะ ว่าแต่ว่า ถ้าสมมติว่าไปคุยแล้วจะคุยตอบไหมนิ
เอ.. แล้วถ้าไม่ตอบแล้วเราริบไม้กลองบ้าง จะงอนไหมน่ะ? (แล้วจะพูดด้วยจริงมั้ย?)
หวั่นๆนิดๆเหมือนกันแฮะ ฉันไม่ค่อยถูกโรคกับความเงียบเท่าไหร่เลย มันวังเวงน่ะ..
...
027 อุทิศฐาน อู่วิรุฬย์ (กิ๊ฟ)
อ่านนามสกุลแล้วให้ความรู้สึกแบบแมวๆชอบกล..
ท่าทางของน้องเขาเป็นคนที่ขี้อาย แต่ยิ้มๆนะ บุคลิกอย่างนี้น่ารักชะมัดยาด..><
เป็นหนึ่งในลิสต์"น่าชวนคุย"ด้วยจริงๆ (แต่ส่วนใหญ่ก็อยู่ในลิสต์นี้เกือบหมดนั่นแหละน่า)
สงสัยเหมือนกันว่าเวลาออกความเห็น คนขี้อายจะคิดอะไร แนวไหนบ้างนะ?
ยังไม่เคยคุยกับน้องคนนี้อีกเช่นกัน เคยเห็นแต่หน้าตอนเดินผ่านน่ะ
แต่ถ้าลงวิชาฉันคงจะดีมิใช่น้อย (ก็คงหาเรื่องคุยได้ง่ายๆไงล่ะ)
...
028 ต้นน้ำ พรรังสรรค์ (น้ำ)
หน้าหวานๆ ตัวเล็กๆ...
ถ้าไม่นับว่าใส่ชุดนักเรียนชาย ฉันก็คงจะเขวเหมือนกันว่าเป็นเด็กผู้หญิง...
คนนี้เคยเดินผ่านตอนสำรวจโรงเรียน เห็นเหมือนกำลังเล่าอะไรสักอย่างอยู่ให้เพื่อนๆฟัง
(ฉันได้ยินผ่านๆ.. แถมจำไม่ได้อีก) พอเล่าจบ น้องเขาก็ยิ้มนะ.. แต่น่าเสียดายที่ฉันไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพยายามจะสื่อนักหรอก
หลังจากนั้นเหมือนจะได้ยินเสียงแว่วๆว่า"แป้กว่ะ" ก่อนเจ้าตัวเล็กนี่จะหยิบกล่องนมมาซัด(ซัดจริงๆนะเอ้า)ด้วยความหงุดหงิด(ล่ะมั้ง)
เป็นคนที่ดูท่าทางโผงผางเสียงดังใช้ได้พอควร
อย่างน้อยมันก็ทำให้เขาดูแมนขึ้นนิดนึงก็แล้วกันน่ะ
เห็นว่ากำลังกลุ้มเรื่องความสูง แต่ฉันคิดว่าเขาคงจะสูงขึ้นแหละตอนที่เขาโตกว่านี้ ยังมีเวลาอีกเยอะน่า..
ไว้จะลองคุยดูเนอะ.. อืม..
...
พอเท่านี้ก่อนก็แล้วกัน...
ฉันละสายตาจากกระดาษตรงหน้าแล้วหันมองไปยังนาฬิกาที่ติดอยู่บนผนัง... เวลาบ่งบอกว่าอีกห้านาทีจะเที่ยง
มือเรียวถอดแว่นสายตาพลางเก็บมันไว้ในกล่อง
เสียงกริ่งดังขึ้น
ริมฝีปากของหญิงสาวคลี่ยิ้มบาง
...อืม... ได้เวลาพักแล้วสินะ...
++++++
16.06.08
โอย กว่าจะพิมพ์ใหม่เสร็จ ทำไมมันลำบากเยี่ยงนี้
ตอนแรกพิมพ์ๆไปไม่ได้เซฟ เลยหายไปเกือบหมด
สงสสัยต้องเซฟลงใน Note Pad ก่อนลงแล้วล่ะ แหะๆ
อืม ได้เวลาไปนอนแล้ว..
ไว้คุยกันใหม่ฮะ สวัสดี
ป่วน
