P[●ω●]N™ ,, ป่วน

::This entry is about the event in Cubic School, as an important part of the character:: 

 

 

เรื่องราวในเอนทรีนี้ต่อจาก [EV] [MS]  - สารภาพ

 

[EV:MS ]  ตั้งหลัก

 

 

 

กฤตกาญจน์ไม่ได้ตรงไปที่งานแฟนตาซีอย่างที่บอกนายแพทย์ไว้

กลับกัน เธอเพียงแค่ตรงไปยังห้องที่เธอคุ้นเคย.. ห้องคหกรรม

บรรยากาศในห้องคหกรรมเงียบสงบ จนเธออดที่จะนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ไม่ได้

สัมผัสอบอุ่นที่ยังคงรู้สึกถึงได้บริเวณข้อมือ ทำให้หญิงสาวเผลอเอามือแตะมันโดยไม่รู้ตัว

ร่างเล็กซุกตัวอยู่ที่มุมเล็กๆมุมหนึ่งของห้อง

 

 

...เสียงของเขายังคงดังก้องอยู่ในความคิด...

 

“...อย่าเพิ่งไปเลยนะ”

 

 

“ผมชอบคุณ”

 

ใบหน้ามนร้อนผะผ่าว ขณะที่นึกถึงใบหน้าของชายหนุ่มในยามนั้น

มันจริงจังราวกับว่าฝันไปอย่างนั้นแหละ บ้าหรือเปล่านะ?

ไม่อยากที่จะคิดเข้าข้างตัวเองเลยจริงๆ

 

 

 

 สำหรับคำว่า ชอบคุณ ไม่รู้ว่าเขาพูดถึงในความหมายใด

เขาจะรู้ไหม ว่าเธอน่ะคิดไปไกลแค่ไหนแล้ว..

หากแต่ปากดันไปก่อนสมองจะประมวลผลเสร็จเสียนี่

 

รู้ตัวอีกที มือเรียวก็ปิดประตูห้องคหกรรมซะแล้ว

.

.

.

 

"เหรอคะ ขอบคุณนะคะ  กฤตก็ชอบพี่หมอค่ะ
พี่หมอเก่ง ใจดี แล้วก็ เอ่อ ...เป็นหมอที่ดี"

 

 

 

ระลึกคำพูดที่เธอบอกกับเขาไว้หลังจากที่ ’หนี’ ออกมา

 

...พูดออกไปแบบนั้น น่าอายสิ้นดี....

 

 

 

“ฮื่อ..”

 

 

 

มืออุ่นยกประคองพวงแก้มขาวชึ่งบัดนี้ ถูกย้อมด้วยสีชมพูระเรื่อ

ใบหน้ามนร้อนผ่าว ราวกับมีไข้

 

 

 

...อย่างกับบอกรักกลายๆอย่างนั้นล่ะ...

 

ร่างเล็กสะบัดหัวไปมาไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไปแต่กลับไม่ได้ผลเสียเท่าไหร่

 

 

 

...เขิน...

 

..ตกใจ..

 

...ดีใจ...

 

 

 

แยกไม่ออกซะแล้วสิ

 

 

ยามนี้ห้องคหกรรมเงียบ ... เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นแรงไม่ฟังคำทัดทานของเจ้าของเลยสักนิด

 

.....ขอโทษนะคะพี่หมอ  กฤตขอเวลาตั้งตัวอีกสักหน่อย...

 

 

....ตอนนี้แค่ควบคุมร่างกายตัวเองให้ฟังคำสั่งยังทำได้ยาก.....

 

หญิงสาวสูดหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะลุกขึ้น  มือเรียวกดปิดสวิตซ์ไฟ ก่อนที่ห้องคหกรรมจะถูกปิดลงช้าๆ

 

 

 

 

.....แล้วคืนนี้จะนอนหลับหรือเปล่านะ....?

 

Fin.